SŁUSZNA IDENTYFIKACJA

Nie uważa on za słuszne identyfikowanie szczęścia ze stale doświadczaną przyjemnością, chociaż istotnie, w języku potocznym zwykło się utożsamiać szczęście z bardzo często doznawanymi uczuciami przyjemnymi. Niesłuszny jesi: pogląd, stwierdza Witwicki, traktujący szczęście (identyfikowane ze stanami przyjemnymi) jako cel każdego człowieka. Trudno także przyjąć, by życie na ziemi rozwijało się w kierunku wyższej przyjemności. „Jeśli w analizie pragnień — konkluduje uczony — nie znajdujemy myśli o szczęściu, nie możemy jej kłaść na czele etyki. Zatem niesłuszne będą wszelkie normy etyczne na tej analizie pragnień oparte. Niesłuszny będzie eudajmonizm egoistyczny i eudajmonizm altruistyczny.”Szczęście w poglądach Witwickiego, prezentowanych w tym okresie, nie ma charakteru autonomicznego, jest natomiast wypadkową wielu wartości pierwotnych wobec szczęścia i warunkujących sposób jego przeżywania. Tak poimowane szczęście znajduje się w zasięgu pragnień i działań prostych ludzi.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na moim serwisie! Jestem architektem wnętrz. Na blogu zamieszczam moje pomysły na aranżację pomieszczeń, mam nadzieję, że Ci się spodobają. Zapraszam również do komentowania i likowania mojego profilu na fb.
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)